Dag wijnvrienden,

Soms heb je van die wijnen die geen pose aannemen, maar gewoon hun werk doen. Deze Barbera d’Alba uit 2020 van Cordero di Montezemolo is zo’n wijn: eerlijk, sappig en precies wat je wilt bij een maaltijd die stiekem grandioos het weekend inluid, dat is goed, welkom in Piemonte!

Piemonte – aan de voet van de bergen

We landen in gedachten bij iedere slok in Piemonte, wat feitelijk ‘aan de voet van de bergen’ betekent, het gebied ligt in het noordwesten van Italië en grenst aan de Zwitserse en Franse Alpen. Het is een streek met een rijke historie, dan weer eens in Franse handen, dan weer in Italiaanse. Als je de Italiaanse wijnwetgeving als maatgevend beschouwt, is Piemonte het belangrijkste wijnbouwgebied van Italië. Er is geen enkel ander gebied met zoveel wijnen uit de twee hoogste herkomst categorieën: 9 DOCG wijnen en 49 DOC wijnen. Het is een overwegend rood gebied, met als top de beroemde krachtpatser Barolo en de iets toegankjelijkere Barbaresco, en vlak daaronder de Barbera uit Asti of het betere Alba.

Barbera is dé druif voor dagelijkse kwaliteit in Piemonte: hoog in zuren, laag in tannine en daardoor extreem gastronomisch inzetbaar, wat in een land als Italië natuurlijk heerlijk is! In 2020 profiteerde Piemonte van een warm maar relatief evenwichtig groeiseizoen: rijp fruit, maar behoud van frisheid. Cordero di Montezemolo (historisch vooral bekend om Barolo) laat hier zien dat hun “instapniveau” nog steeds serieus wordt genomen: zorgvuldig wijngaardwerk, gecontroleerde rijping (deels hout, maar met behoud van fruit), en focus op drinkbaarheid.

Een blijvende gulheid, geen spierballenwijn, maar bijzonder goed in de gym!

Deze 2020 Barbera d’Alba zit volgens de rijpingsoverzichten wel aan de eind van de top, maar is dat ook zo? Ik proefde het met de WSET methode is gedachten, met zeer veel enthousiasme en geduld; daar gaan we!

De wijn is helder en heeft een mooie robijnrood kleur, welke niet niet doorzichtig is maar daarmee een medium intensiteit heeft. Wat een neus zeg, ondanks de leeftijd voor een dergelijke wijn. Ik ruik kers, met name zure kers, tikje rode pruim, ook iets bloemigs (kunnen dat viooltjes zijn?) en ja voortreffelijk ook subtiele specerijen als kruidnagel, laurier en de lichte houttoets die de wijnmaker in 2020 heeft voorbereid is wel met wat meer intensiteit aanwezig.

In de smaak komt die houtopvoeding weer terug, de eerste minuten lijkt de kamer vol te raken met de walmen van hout en cacao. Uiteraard droog met een zuurgraad hoger dan laag en ook het mondgevoel is meer dan gemiddeld, lekker dus! Tannine is laag. Net als in de neus rijp rood fruit (kers, misschien wat zure cranberry) op de achtergrond. De afdronk blijft even hangen, niet te lang, maar zeker niet te kort.

Wat mij opvalt is dat het zuur de wijn, nogsteeds, draagt, het fruit geeft een blijvende gulheid. Geen spierballenwijn, maar een gewone fles die zijn uiterste best heeft gedaan in de gym, goed gedaan!

Geen Barolo-ambities, wél Barbera-zelfvertrouwen. Dit is Piemonte in werkkleding: je drinkt ’m niet om indruk te maken, maar hij maakt stiekem wél indruk.
Serieuze kwaliteit voor aan tafel, zonder poeha.

Ik zeg doe nog maar een glas! Santé en tot de volgende keer!

Social Share Buttons and Icons powered by Ultimatelysocial